السلام علیک یا سیدنا و مولانا یا اباالحسن یا علی ابن موسی الرضا المرتضی ع روحی فداک بنفسی انت
امیدوارم طاعات و عبادات همه شما عزیزان مقبول درگاه احدیت قرار گیرد. انشاءالله
امشب اولین شب قدر است.بیایید قدر این شب را بدانیم وحق آنرا بدرستی ادا کنیم.
ملتمسانه التماس دعا 
بسم الله الرحمن الرحیم
خطبه بدون نقطه از مولي علي عليه السلام
قال علی علیه السلام:
الحمدالله الملک المحمود؛ والمالک الودود مصور کل مولود؛ مال کل مطرود ساطح المهاد و موطد الاوطاد و مرسل الامطار عالم الاسرار و مدرکها و مدمر الاملاک و مهلکها و مکور الدهور و مکررها و مورد الامور و مصدرها عم سماحه و کمل رکامه و همل و طاوع السؤال والأمل اوسع الرمل وأرمل أحمد حمداً ممدوداً و أوحده کما وحد الاواه وهو الله لا اله للامم سواه ولاصادع لماعد له وسواه؛أرسل محمداً علماًللاسلام؛واماماًللحکام؛ومسدداًللرعاء ومعطل أحکام ود وسواع أعلم وعلم؛و حکم وأحکم؛ أصل الاصول ومهد وأکد الموعود وأوعد أوصل الله له الاکرام؛وأودع روحه السلام ورحم آله وأهله الکرام؛ما لمع رائل وملع دال وطلع هلال؛وسمع اهلال اعملوا رعاکم الله أصلح الأعمال؛واسلکوا مسالک الحلال و اطرحوا الحرام ودعوه؛ واسمعوا أمرالله وعوه وصلوا الأرحام وراعوها وعاصوا الأ هواء واردعوها وصاهروا أهل الصلاح و الورع وصارموا رهط اللهو والطمع؛ومصاهرکم أطهر الأحرار مولداً؛أسرارهم سؤدداً وأحلاهم مورداً وهاهوأمکم وحل حرمکم؛مملکا عرسکم المکرمه وما هو لها کما مهر؛رسول الله أم سلمه وهو أکرم صهر أودع الأولاد؛وملک ما أراد؛وماسها مملکه ولاوهم ولا وکس ملاحمه ولا وصم أسأل الله لکم احماد وصاله .دوام اسعاده؛وألهم کلااصلاح حاله والا عداد لمآله ومعاده وله الحمد السرمد والمدح لرسوله أحمد(ص).
در رمضان به درگاهت آمدهام، چرا كه رمضان يعنى «و نفخت فيه من روحى» در كالبد خاكى انسان . يعنى حلاوت وصلى دوباره با روح پاك عاشقى و شيدايى . يعنى در جستجوى نگاه بىقرار برآمدن و آن را يافتن . يعنى آن نگاه بىقرار شدن . در پى معشوق شتافتن و ذره ذره عشق را در رگ و پى وجود يافتن!
حالا من اين موجود آلوده به گناه، در اين ماه مهمانى كه تو ميزبان بندگانى، آمدهام و كوله بار سنگين گناهم را بر درب خانهات نهادهام كه تو مرا از گرداب آلودگى نجات بخشى كه من «در كلبه حقيرم چيزى دارم كه تو در بارگاه كبريايىات ندارى من چون تويى را دارم و تو چون خود را ندارى! .» امام سجاد ع
هرکه خوش دارد که عمرش طولانی و روزی اش افزون شود صله رحم به جای آورد.
آن که در راه حق صبر کند الله تعالی بهتر از آنچه در برابرش صبر کرده است بدو عوض خواهد داد.
قال مولانا ابا محمد حسن بن علی بن ابیطالب علیه السلام:
منم بهترین شاخه از شاخه های درخت شرافت که پدران من اشرف قبایل و اقوام عربند مفاخرت نسب و سماحت حسب مخصوص ماست کیست از ما بهتر باشد؟ما شجره شاخهای بلند شرافت و میوه های نورانی تابنده ایم . ما شجره نبوت هستیم که اصل و سر چشمه علم و دانش ما را فرا گرفته و از در مفاخرت و مباهات بلند اوازه کرده و بر عزت و مقام ما غلبه داد مائیم دریاهای عمیق و شگرف که هرگز خشک نشویم مائیم کوهسار های بلند و سرکش که هرگز پست نگردیم ...
15 رمضان میلاد با سعادت کریم اهلبیت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام بر همگان تبریک باد.
آنگاه که دوست داری کسی همواره به یادت باشد بیاد من باش که همواره بیادت هستم. سوره بقره آیه ۱۵۴
آن کس که خود را در معرض تهمت قرار دهد نباید کسی را که به او گمان بد برده است ملامت کند.
از کسانی مباش که بدون عمل صالح به اخرت امیدوار است و توبه را با ارزوهای دراز به تاخیر می اندازد در دنیا چونان زاهدان سخن می گوید اما در رفتار همانند دنیا پرستان است دیگران را پر هیز می دهد اما خود پروا ندارد به فرمانبرداری امر می کند اما خود فرمان نمی برد نیکوکاران را دوست دارد اما رفتارشان را ندارد گناهکاران را دشمن دارد اما خود یکی از گناهکاران است چون در برابر شهوات قرار گیرد گناه بر گزیند و توبه را به تاخیر می اندازد و چون رنجی به او می رسد از راه ملت اسلام دوری گزیند و در پند دادن مبالغه می کند اما خود پند پذیر نمی باشد نهج البلاغه خطبه 150
مردم بنده دنيايند،دين را تا آنجا مي خواهندكه زندگاني خود را با آن سرو سامان دهند، چون پاي امتحان پيش آيد ، دينداران اندك خواهند بود.
از حسد ودروغ وکینه بپرهیز که این سه دین را زایل و مرد را هلاک می سازد.
شادی مومن در صورت اوست و قدرتش در دیدنش و اندوه او در قلبش
اسلام همان تسلیم است و تسلیم همان یقین است و یقین همان تصدیق است و تصدیق همان اقرار است و اقرار همان گفتن است و گفتن همان عمل کردن.
از همه گی خواهران و برادران مسلمان ملتمسانه التماس دعا دارم.
مطلب این پست کمی طولانی شد و لی لطفا تا آخر بخوانید امید وارم بپسندید.
عزيزترينم !
نمي دانم از كي و چند سال پيش ، اما مي دانم كه سال هاست اين تجربه برايم تكرار شده و ديگر قلق كارم و زير و بم رابطه ام با تو خوب برايم جا افتاده . يادم هست كه در هر سال به اولين روز اردوي مهمانان تو با افسوس وارد شدم . هيچ وقت نشد مثل يك دوست كه نزد دوستش از موقعيت خودش مطمئن هست ، با تو روبرو شوم . و اين آرزو هنوز برايم برآورده نشده ، و اين عقده همچنان بر دلم سنگيني مي كند.
محبوبم !
برايم گفته اند ، در نوشته ها خوانده ام ، و مي دانم كه شرط تحقق اين آرزو آمادگي قلبي و قبلي است. بايد پيش از رسيدن موعد به فكر باشم . خانه تكاني كنم . و به قول يك دوست خودم را با زينت هايي كه تو مي داني و من ، مزين كنم . از گرد و غبار هايي كه تو مي داني و من شستشو دهم . و رنگ و عطر دوستي و محبت تو را به خود بگيرم . كه اگر اين گونه باشد ، ديدار تو و اجابت دعوت تو و داخل شدن در جمع دوستان تو ، حال و هوا و لذت ديگري دارد.
عزيز دلم !
اين ها را مي دانسته ام و مي دانم ، اما هر سال چون كودك دبستاني بودم ، كه از اول سال همه فرصتها را به بازي و سرگرمي از دست داده ، وهمه امكانات ظاهري و باطني را به غفلت صرف كرده ، وتنها زماني كه امتحاناتش شروع مي شود باور مي كند كه بايد بادست پر وارد امتحان شود ، تا با روسفيدي و نمره خوب بيرون بيايد. اما ديگر دير شده و اين باور و توجه كردن كارساز نيست .
نازنينم !
آري من هم مثل چنين كسي ، فقط وقتي كه مي فهمم ماه رمضان شروع شده ، يكمرتبه از خواب بيدار مي شوم و باز افسوس و حسرت تكرار مي شود . . . . اي واي ! ديدي . . . .اين بار هم نتوانستم تا فرصت بود خودم را براي ديدار يار آماده كنم ؟
مولايم !
اكنون مي خواهم از خودم نزد تو شكايت كنم .
از بي خبري و غفلتم .
از امروز و فردا كردنم .
تو هم مرا خوب مي شناسي و هم خطاهايم را مي داني . مي خواهم با تو درد دل كنم . غصه هايم را ، نياز هايم را، برايت بگويم .
بيا و لحظاتي درد دل اين شكست خورده و عبرت ناگرفته را بشنو !
نگو چه وقت براي گفتن حرفهايت و راز و نياز آمدي كه راهت ندادم ؟ كي درد دل داشتي كه نشنيدم ؟ نگو . وبيش از اين خجالتم را سنگين نكن . حال كه آمدم بگذار تا من بگويم و تو بشنو !
حبيب قلبم !
نمي دانم چرا . ولي مي دانم كه اگر چه از همه كاستي ها و دردهاي من با خبري ، اگر چه احتياج و نيازم را مي داني ، اگر چه دردها و رنجهاي پنهان و آشكارم برايت معلوم است ، با اين حال از عمق دلم و صمصم قلبم دوست دارم برايت حرف بزنم . گويا اين گفتن و بر زبان آوردن خودش دارويي است . مي دانم كه تو هم دوست داري كه من حاجتم و گرفتاري ام را بر زبان بياورم و باز گو كنم
پس بشنو تا برايت بگويم !!
اميد من !
بگذار در پناه تو باشم . لحظاتي را سر بر دامان مهر تو بگذارم . بگذار از همه نامردمي ها ، نا راستي ها و ناصواب ها شكايتم را به تو ابراز كنم .
راستش بيشتر از همه از خودم و بدی هایم از نفس و قلب خودم شكايت دارم . بگذار از هجوم ناگهاني اما مكرر و يورش بي رحمانه شيطان برايت بگويم ، كه او با دشمن داخلي من – يعني دشمن ترين دشمنانم – همدست مي شود و به قصد ربودن و ويران كردن و بر باد دادن هرچه كه دارم بر من مي تازند.
تنها پناه من !
اتظارم اين است كه اين بار با كمك و هدايت تو و در پناه تو ، با مدد خودت به تو نزديك شوم . درخواستم را اجابت كن .
عزيز جانم !
تو آنچه را كه در قلب و درون من مي گذرد ، نيك مي داني و به نياز من آگاهي . و هيچ چيز در باره من نيست كه از تو پنهان باشد ، حتي آنچه كه در حال و آينده بر زبان مي آورم و با تو در ميان خواهم گذاشت ، مي داني.
اي غني بي نياز ! اشگ چشمانم گواهي مي دهد كه دلم با زبانم يكرنگ و همراه است .
به اين فقير نيازمند رحم كن .
مرا از خودت نران ، كه غيرتو يار و ياوري ندارم .
اگر تو محرومم كني چه كسي نياز مرا بر مي آورد . و اگر تو مرا خوار نمايي ديگر چه كسي ياري ام خواهد كرد ؟؟؟
الهي ! ان حرمتني فمن ذاالذي يرزقني ؟ و ان خذلتني فمن ذاالذي ينصرني
در شگفتم از آن کس که بردگان را با دارایی خود می خرد و آزاد می کند چگونه آزادگان را با اخلاق خوش خود نمی خرد.
